Verse 1
विश्वं दर्पणदृश्यमाननगरीतुल्यं निजान्तर्गतं
Vishvam Darpana Drishyamana Nagari Tulyam Nijantargatam
viśvaṃ darpaṇadṛśyamānanagarītulyaṃ nijāntargataṃ
The universe, like a city seen in a mirror, exists within oneself,
पश्यन्नात्मनि मायया बहिरिवोद्भूतं यथा निद्रया ।
Pashyann Atmani Mayaya Bahirivodbhutam Yatha Nidraya
paśyannātmani māyayā bahirivodbhūtaṃ yathā nidrayā
yet through maya it seems to appear outside, as things do in a dream;
यः साक्षात्कुरुते प्रबोधसमये स्वात्मानमेवाद्वयं
Yah Sakshat Kurute Prabodha Samaye Svatmanam Evadvayam
yaḥ sākṣātkurute prabodhasamaye svātmānamevādvayaṃ
he who, at the moment of awakening, directly realises his own non-dual Self —
तस्मै श्रीगुरुमूर्तये नम इदं श्रीदक्षिणामूर्तये ॥ १ ॥
Tasmai Shri Guru Murtaye Nama Idam Shri Dakshinamurtaye
tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye
to him, the Guru in form, to blessed Dakshinamurthy, this salutation.

